|
Przywry - najgorsze pasożyty |
|
|
Przywrami nazywamy pasożyty wątroby i trzustki. Mają płaskie ciało o długości 20 - 30 milimetrów i szerokości 8-12 milimetrów. Najczęściej występują cztery rodzaje przywry: ludzka przywra jelitowa i
przywra wątrobowa (zwana motylicą wątrobową), przywra wątrobowa owcza i
trzustkowa bydlęca. Wszystkie przywry występują u ludzi mimo, że nazwy
sugerują inaczej.
Zarazić się można po wypiciu wody pochodzącej ze stojących zbiorników
wodnych lub zjedzeniu roślin podlewanych taką wodą, a zawierających
larwy. Trafiając do przewodu pokarmowego, larwy przyrw wnikają do przewodów żółciowych, pęcherzyka żółciowego lub
innych narządów i tkanek wraz ze strumieniem krwi lub przez otrzewną.
Przenikają wówczas przez ściankę jelit do jamy brzusznej, kierują się
ku wątrobie, wwiercają się w jej tkanki a potem w przewody żółciowe,
gdzie po 3 - 4 miesiącach zaczynają wydzielać jaja. Podczas
przemieszczania młode przywry powodują mechaniczne uszkodzenie tkanek
człowieka. Produkty przemiany materii przywr wzmagają wrażliwość
organizmu człowieka i rozwój objawów alergicznych. W początkowej fazie
przywrzycy, obserwuję się mikro-martwicę i mikro-ropienie wątroby. W
późniejszym okresie choroby następuje rozszerzenie prześwitu,
pogrubienie ścianek i gruczołowate rozrastanie się nabłonka przewodów
żółciowych, a czasmi ropieniowe zapalenie przewodów żółciowych.
Objawy zakażenia przywrami: ogólna niedyspozycja, bóle głowy,
osłabienie apetytu, pokrzywka, może pojawić się wysoka temperatura.
Niedługo po tym pojawiają się bóle w nadbrzuszu i pod prawym żebrem.
Wątroba staję się twarda i powiększona. Możliwe jest także powiększenie
śledziony. Po pewnym czasie ostre objawy ustępują i zakażenie
przechodzi w postać przewlekłą. Występują cykliczne ataki bólu oraz
chroniczne zapalenie wątroby.
Rozpoznanie choroby w fazie początkowej jest trudne, gdyż
pasożyty zaczynają składać jaja po upływie 3 - 4 miesięcy
od czasu wtargnięcia do organizmu.
|
Pasożyty i toksyny 
