SYNDROM X
Syndrom X, charakteryzuje się wysokim ciśnieniem krwi, pewnym rodzajem cukrzycy (diabetes mellitus), otyłością oraz nieprawidłową zawartością tłuszczów we krwi. Syndrom ten opiera się na dziedzictwie genetycznym jednostki i w dalekiej przeszłościbył korzystny z punktu widzenia szans na przeżycie. Wpomniany wyżej specjalny rodzaj cukrzycy spowodowany jest zaburzeniami oddziaływania insuliny na przemianę materii, która musi być wytwarzana w nadmiernej ilości, aby rozłożyć pokarm o dużej zawartości cukrów. Na starość, kiedy wydolność trzustki się zmniejsza, występuje niedostatek i pojawia się cukrzyca. W czasach, kiedy prehistoryczny łowca na zmianę przeżywał dni obfitości z dniami postów, właściwość, że tkanki nie reagowały na wydzielaną insulinę była korzystna, utrzymywały ona bowiem zapas swojego cukru i dzięki temu były zdolne do przetrwania bardzo długiego okresu głodu. Również skłonność do otyłości w ciężkich warunkach fizycznego bytowania, nieregularnej podaży kalorii i mało wydajnego pożywienia była zjawiskiem bardzo korzystnym.
We współczesnej cywilizacji pożywienie występuje w nadmiarze i spożywane jest regularnie przy jednoczesnym braku ruchu. Dziedzictwo genetyczne - syndrom X - ze swymi czterema odnogami: otyłością, cukrzycą, wysokim ciśnieniem krwi i zakłóceniami poziomu tłuszczów we krwi daje śmiercionośne efekty. Trzustka pod wpływem nadmiernej ilości pokarmu traci swoją sprawność i cukrzyca zaczyna występować w coraz młodszym wieku. Człowiek żyje dłużej niż w prehistorii, czego natura nie uwzględniłą "projektując" jego trzustkę. Skłonność do tworzenia i odkładania tkanki tłuszczowej powodują, że czołwiek jest otyły, a tłuszcz staje się składowiskiem substancji toksycznych. Szybkie schudnięcie jest toksycznym szokiem dla ludzkiego organizmu, ponieważ nagle wyzwalają się skumulowane toksyny. Krótko mówiąc, to, co kiedyś było korzystne i ułatwiało przeżycie, dziś stanowi przeszkodę i nie jest funkcjonalne we współczesnej cywilizacji.
|
