Przywry - najgorsze pasożytyPrzywrami nazywamy pasożyty wątroby i trzustki. Mają płaskie ciało o długości 20 - 30 milimetrów i szerokości 8-12 milimetrów. Najczęściej występują cztery rodzaje przywry: ludzka przywra jelitowa i przywra wątrobowa (zwana motylicą wątrobową), przywra wątrobowa owcza i trzustkowa bydlęca. Wszystkie przywry występują u ludzi mimo, że nazwy sugerują inaczej. Zarazić się można po wypiciu wody pochodzącej ze stojących zbiorników wodnych lub zjedzeniu roślin podlewanych taką wodą, a zawierających larwy. Trafiając do przewodu pokarmowego, larwy przyrw wnikają do przewodów żółciowych, pęcherzyka żółciowego lub innych narządów i tkanek wraz ze strumieniem krwi lub przez otrzewną. Przenikają wówczas przez ściankę jelit do jamy brzusznej, kierują się ku wątrobie, wwiercają się w jej tkanki a potem w przewody żółciowe, gdzie po 3 - 4 miesiącach zaczynają wydzielać jaja. Podczas przemieszczania młode przywry powodują mechaniczne uszkodzenie tkanek człowieka. Produkty przemiany materii przywr wzmagają wrażliwość organizmu człowieka i rozwój objawów alergicznych. W początkowej fazie przywrzycy, obserwuję się mikro-martwicę i mikro-ropienie wątroby. W późniejszym okresie choroby następuje rozszerzenie prześwitu, pogrubienie ścianek i gruczołowate rozrastanie się nabłonka przewodów żółciowych, a czasmi ropieniowe zapalenie przewodów żółciowych. Objawy zakażenia przywrami: ogólna niedyspozycja, bóle głowy, osłabienie apetytu, pokrzywka, może pojawić się wysoka temperatura. Niedługo po tym pojawiają się bóle w nadbrzuszu i pod prawym żebrem. Wątroba staję się twarda i powiększona. Możliwe jest także powiększenie śledziony. Po pewnym czasie ostre objawy ustępują i zakażenie przechodzi w postać przewlekłą. Występują cykliczne ataki bólu oraz chroniczne zapalenie wątroby. Rozpoznanie choroby w fazie początkowej jest trudne, gdyż pasożyty zaczynają składać jaja po upływie 3 - 4 miesięcy od czasu wtargnięcia do organizmu.
|